ಎಡೆಬಿಡದೇ ಸುರಿದ ಮಳೆಗೆ

ಎಡೆಬಿಡದೇ ಮಳೆ; ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ

ಹಾಗೇಕೆ ಸುರಿಯಿತೆಂದು

ಬೆಚ್ಚಗಿರಲಿ ಎಂದು ಬಿಸಿಲಿಗಿಟ್ಟ ಕನಸ್ಸೆಲ್ಲಾ

ನೆನೆದು ಹೋದವು;

ಬಿದ್ದ ಮಳೆ ರಬಸಕ್ಕೆ ನೀರಲ್ಲಿ

ಕೊಚ್ಚಿ ಹೋದವು, ತೇಲಿದವು, ಕೆಲವು

ಬಣ್ಣದ ಕನಸುಗಳ ಬಣ್ಣವೆಲ್ಲ, ತೋಯ್ದ್ಯು ಹೋಗಿ

ಒದ್ದಾಡಿದವು ಖಾಲಿಯಾಗಿ,

ಹರಿಯಿತು, ಬಣ್ಣದೋಕುಳಿಯ ನೀರು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ

ಸಿಡಿದೇ ಬಿಟ್ಟವು, ಪುಟ್ಟ ಪುಟ್ಟ ಪಾದಗಳ

ಚಪ್ಪಲಿಯಡಿ ಸಿಲುಕಿ, ನಲುಗಿ,

ಕೇಸರ ರಾಡಿಯ ಜೊತೆ ಬಟ್ಟೆಗೆಲ್ಲಾ

ನಡೆದವು, ಕೆಲವು ಎತ್ತೆತೋ ದಿಕ್ಕ ಪಾಲಾಗಿ

ಅಪರಿಚಿತ ಗುಡಿಸಲಿಗೆ, ಬಂಗಲೆಗೆ, ಎತ್ತಲೆತ್ತಲೋ

ಬಸ್ಸಿನಲಿ, ರೈಲಿನಲಿ,

ಹೀಗೆ ಏಕಾಂತದಲಿ ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನ

ಕಿಟಕಿಗೆ ಬಾಗಿಲಿರಲಿಲ್ಲ; ತದೇಕಚಿತ್ತವಾಗಿ

ನೋಡತೊಡಗಿದ ಕಣ್ಣು ರೆಪ್ಪೆ

ಬಡಿಯಲಿಲ್ಲ; ನಿಶ್ಚಲ ನೋಟ ನಭದ ನಕ್ಷತ್ರದೆಡೆಗೆ

ಏನೋ ಹುಡುಕುವ ತವಕ

ಕನಸುಗಳು ತೊಳೆದ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಜಾರಿ ಭುವಿಗಿಳಿದು

ಮೊಳೆದು, ಬೆಳೆದು,

ಅರಳಿ ಹೂವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ, ಕಂಗಳಿಗೆ ಅಪರಿಚಿತವಾಗಿ

ಅದೇ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ . ನಿರ್ಭಾವುಕವಾಗಿ

ಸಾಗುವಾಗ

ಹೆಜ್ಜೇನು ಮಕರಂದ ಹೀರಿ, ಕನಸ ಕದ್ದು

ಹಾರುವ ಕೊನೆಯ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿತ್ತು;